Partij: Democraten
Beroep: Senator van New York
Leeftijd bij verkiezing: 61 jaar

Hillary Clinton voert momenteel alle nationale peilingen onder democraten aan. Afhankelijk van de peiling ziet momenteel 30-40% van democaten haar het meeste zitten van alle kandidaten voor het presidentschap in 2008. Haar belangrijkste sterkte en ‘claim to fame’ is dat ze Bill Clinton’s vrouw is, wat Hillary even gehaat maakt onder Republikeinen als ze geliefd is bij Democraten.

Mede door de mislukte poging om tijdens Bill Clinton’s presidentschap een wet door te voeren die alle Amerikanen recht op gezondheidszorg zou geven werd ze aanvankelijk als te ‘links’ geportretteerd. Sinds haar verkiezing als Senator van New York heeft ze, ongetwijfeld met een toekomstig presidentschap in gedachten, hard gewerkt aan een gematigder imago. Door veel samenwerking met Republikeinen en militairvriendelijke standpunten in te nemen is dit ten dele gelukt.
Deze beweging naar het centrum heeft haar echter wel veel ‘goodwill’ gekost bij de linkervleugel van de Democratische partij (lees: studenten, vrede-activisten). Dit is traditiegetrouw de groep kiezers die tijdens de voorverkiezingen doorgaans in grote getalen op komt dagen en zodoende veel macht heeft. In New hampshire en Iowa, de eerste staten waar voorverkiezingen worden gehouden, ligt ze dan ook achter in de peilingen. De vraag is in hoeverre de vele miljoenen die Hillary momenteel inzamelt straks zullen helpen om deze gepricipaliseerde ‘primary voters’ te overtuigen van haar goede bedoelingen en kandidatuur.

Hillary Clinton’s grootste horde in de voorverkiezigen zullen haar gematigde (relatief rechtse) standpunten worden met als belangrijkste haar stem voor de oorlog in Irak en haar onwil om toe te geven dat dit een fout was.

Als ze uiteindelijk de Democratische kandidaat wordt krijgt ze het nog moeilijker. Ten eerste omdat ze door haar verleden als ‘de vrouw van’ (een schuinsmarcheerder) ongeveer de helft van alle Amerikanen tegen zich in het harnas heeft gejaagd (meer Amerikanen hebben een negatieve indruk van Hillary dan een positieve).
Ten tweede omdat ze een vrouw is. Waarmee ik niet wil zeggen dat Amerikanen seksistisch zijn, daarmee wil ik zeggen dat de hele wereld seksistisch is. Om door te dringen tot de politieke elite moet jeen vrouw zich veel mannelijke karakteristieke eigen maken en veel vrouwelijke eigenschappen onderdrukken. De zelfde eigenschappen waarom vrouwen in het algemeen worden geroemd. Vrouwelijke politieke leiders worden geacht hard en streng en emotieloos te zijn. Kijk maar naar Margaret Thatcher en Angela Merkel. Toevallig ook nog eens rechtse leiders.
Uit de laatste verkiezingen in de VS is (bij mannen) de vraag of je met je kandidaat een biertje zou willen drinken steeds belangrijker geworden. De president moest een ‘regular guy’ zijn, iemand die je voor een barbeque zou uitnodigen. En dat argument sluit, precies om de redenen dat ze succesvol zijn geworden, automatisch een vrouwelijke kandidaat uit.

voors:
- wil de gezondheidszorg verbeteren
- is voor terugtrekking uit Iraq
- Bill Clinton wordt midden-oosten afgezand

tegens:
- ontvangt van alle senatoren het meeste geld van Pharamceutische industrie
- ze zat in de RvB van Walmart terwijl die hun werknemers uitbuitte en verbood zich bij een vakbond aan te sluiten
- als vrouw van Bill Clinton zal ze (net als Bush II) het land scherp verdelen en daardoor weinig gedaan krijgen.

Persoonlijk oordeel: Amerika wordt niet slechter van nog een Clinton als president (niet dat het nog veel slechter kan), maar zal er waarschijnlijk ook niet veel beter van worden.